عروه الوثقی - ذکر سکوت!

بسم الله الرحمن الرحیم

حضرت استاد به سالکان وادی عشق و معرفت هشدار دادند: دهان باب ‌الله است، صادرات و وارداتش را کنترل کنید، دهان گوش جان است، سعی کنید چانه‌تان را عقل بچرخاند.

روزی حضرت استاد در محفل درس فرمودند: یکی از دوستان می‌گفت، در مراقبتی که داشتم، مکاشفه‌ای روی داد به حضور حضرت رسول الله الاعظم(ص) شرفیاب شدم از آن حضرت ذکر خواستم، فرمودند: من به شما ذکر سکوت می‌دهم.

برای سلامتی علامه جلیل القدر صلوات

اعمال شب جمعه

پس آن بسیار است و ما در اینجا اکتفا مى کنیم بذکر چند عمل : اوّل بسیار گفتن سُبْحانَ اللّهِ وَاللّهُ اَکْبَرُ وَ لا اِلهَ اِلاّ اللّهُ و بسیار صلوات فرستادن همانا روایت شده که جمعه شبش نورانى است و روزش بسیار روشن پس بسیار بگوئید سُبْحانَ اللّهِ وَ اللّهُ اَکْبَرُ وَ لا اِلهَ اِلاّ اللّهُ و بسیار صلوات بفرستید بر محمّد و آل محمّدعَلیهمُ السلام و در روایت دیگر اَقَلّ صلوات در این شب صد مرتبه است و آنچه زیاده کنى بهتر است ، و از حضرت صادق علیه السلام مرویست که صلوات بر محمد و آل محمد در شب جمعه برابر است با هزار حسنه و محو مى کند هزار سیّئه را و بالا مى برد هزار درجه و مستحبّ است که بسیار صلوات بفرستند بر محمّد و آل محمّد صَلَواتُ اللّهِ عَلَیْهِمْ بعد از نماز عصر روز پنجشنبه تا آخر روز جمعه ، و بسند صحیح از حضرت صادق علیه السلام منقولست که چون عصر روز پنجشنبه مى شود ملائکه از آسمان به زیر مى آیند با قلمهاى طلا و صحیفه هاى نقره و نمى نویسند در پسین پنجشنبه و شب جمعه و روز جمعه تا آفتاب غروب کند بغیر از صلوات بر محمّد و آل محمّد، و شیخ طوسى فرموده که مستحبّ است در روز پنجشنبه صلوات فرستادن برپیغمبرصَلَّى اللَّهِ عَلِیهِ وَاله هزارمرتبه و مستحبّ است آنکه بگوید در آن :

اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ وَ اَهْلِکْ

خدایا درود فرست بر محمد و آلش و فرج ایشان را نزدیک گردان و

عَدُوَّهُمْ مِنَ الْجِنِّ وَ الاِنْسِ مِنَ الاْوَّلینَ وَ الاخِرینَ

دشمنانشان را از جن و انس از اولین و آخرین نابود کن

اَسْتَغْفِرُ اللّهَ الَّذى لا اِلهَ اِلاّ هُوَ الْحَىُّ الْقَیُّومُ وَ اَتُوبُ اِلَیْهِ تَوْبَةَ عَبْدٍ خاضِعٍ مِسْکینٍ

آمرزش خواهم از خدائى که معبودى جز او نیست زنده و پاینده است و بسویش توبه کنم توبه بنده فروتن بینواى

مُسْتَکینٍ لا یَسْتَطیعُ لِنَفْسِهِ صَرْفاً وَ لا عَدْلاً وَ لا نَفْعاً وَلا ضَرّاً وَ لا

درمانده که نتواند به نفع خویشتن کارى (کند) نه دفع شرى و نه سود و زیانى و نه

حَیوةً وَ لا مَوْتاً وَ لا نُشُوراً وَ صَلَّى اللّهُ عَلى مُحَمَّدٍ وَ عِتْرَتِهِ

زندگى و مرگى و نه رستاخیزى و درود خدا بر محمد و عترت

الطَّیِّبینَ الطّاهِرینَ الاْخْیارِ الاَبْرارِ وَ سَلَّمَ تَسْلیماً

پاک و پاکیزه و برگزیدگان نیکش و سلام کاملش بر ایشان باد

دوّم: آنکه در شب جمعه این سوره ها را بخواند که از براى هر یک فواید و ثواب بسیار روایت شده بنى اسرائیل ، کهف ، سه طسیَّن ، الَّم سجده ، یَّس ، صَّ، اَحْقاف ، واقِعَة ، حَّم سجده ، حَّم دُخان ، طُور، اِقْتَرَبَتْ، جُمعه و اگر فرصت ندارد اختیار کند واقعه و سوره هاى قبل آنرا زیرا که روایت شده از حضرت صادق علیه السلام که هر که در هر شب جمعه سوره بنى اسرائیل بخواند نمیرد تا بخدمت حضرت قائم علیه السلام برسد و از اصحاب آن حضرت باشد و فرمود که هر که سوره کهف را در هر شب جمعه بخواند نمیرد مگر شهید و حقّ تعالى او را در روز قیامت با شهداء محشور گرداند و با ایشان باز دارد و فرمود که هر که هر سه طَّسین را در شب جمعه بخواند از دوستان خدا باشد و در امان و حمایت حقّ تعالى باشد و فقر و تنگدستى در دنیا به او نرسد و در آخرت خدا از بهشت آنقدر به او عطا کند که او راضى گردد و زیاده از رضا به او کرامت فرماید و صد زن از حوریان بهشت به او تزویج نماید و فرمود که هر که سوره الَّم سجده در هر شب جمعه بخواند حقّ تعالى در قیامت نامه او را بدست راست او دهد و او را بر اعمال او حساب نکند و از رفقاء محمّد و آل اوعَلیهمُ السلام باشد، و بسند معتبر از حضرت باقرعلیه السلام منقول است که هر که سوره صَّ را در شب جمعه بخواند از خیر دنیا و عقبى آنقدر به او عطا کنند که نداده باشند مگر به پیغمبر مرسلى یا ملک مقرّبى و داخل بهشت گردانند او را با هر که خواهد از اهل خانه او حتى خادمى که او را خدمت کرده است اگر چه داخل عیال او نباشد و در حدّ شفاعت کردن او نباشد، و از حضرت صادق علیه السلام منقولست که هر که در شب جمعه یا روز جمعه سوره اَحْقافْ را بخواند در دنیا به او ترسى و بیمى نرسد و در آخرت از فزع و ترس ‍ روز قیامت ایمن باشد، وفرمود که هرکه هرشب جمعه سوره واقعه را بخواند خدا او را دوست دارد و او را محبوب گرداند و در دنیا بدحالى و تنگدستى نبیند و هیچ آفت از آفات دنیا به او نرسد و از رفقاء حضرت امیرالمؤ منین علیه السلام باشد واین سوره مخصوص امیرالمؤ منین است و روایت است که هر که بخواند سوره جمعه را در هر شب جمعه خواهد بود کفّاره مابین جمعه تا جمعه دیگر، وهمین فضیلت وارد شده از براى کسى که سوره کهف را درهر شب جمعه بخواند وهمچنین براى کسیکه آنرا بعد از ظهر وعصر روز جمعه بخواند، و بدان که نمازهاى بسیار در شب جمعه وارد شده از آنجمله نماز حضرت امیرالمؤ منین علیه السلام ودیگر دو رکعت نماز در هر رکعت حمد و پانزده مرتبه اِذا زُلْزِلَتْ، روایت شده که هر که این نماز را بجا آورد ایمن کند خدا او را از عذاب قبر و از هولهاى روز قیامت.

سوّم: آنکه در رکعت اوّل نماز مغرب وعشاء سوره جمعه بخواند و در دویّم مغرب توحید و در دوّم عشاء اَعْلى بخواند

چهارم: آنکه ترک کند خواندن شعر را زیرا که در حدیث صحیح از حضرت صادق علیه السلام منقول است که مکروه است روایت شعر براى روزه دار و مُحرِم و در حرم و در روز جمعه و در شبها راوى گفت هر چند شعر حقّى باشد فرمود هر چند شعر حقّ باشد، و در حدیث معتبر از حضرت صادق علیه السلام منقول است که حضرت رسول صَلَّى اللَّهِ عَلِیهِ وَ اله فرمود که هر که یک شعر بخواند در شب جمعه یا در روز جمعه در آنشب و در آنروز بهره اى از ثواب بغیر آن نداشته باشد، و به روایت معتبر دیگر در آن شب و آن روز نمازش مقبول نگردد

پنجم: دعاء در حقّ مؤ منین بسیار کند چنانکه حضرت زهراءعَلیهَاالسَّلام مینموده و اگر از براى ده نفر از برادران مؤ من که مرده باشند طلب آمرزش کند روایت شده که بهشت براى او واجب گردد

ششم: آنکه بخواند دعاهاى وارده درآنرا وآنها بسیاراست وما بذکر قلیلى ازآنها اکتفامى نمائیم بسند صحیح از حضرت صادق علیه السلام منقول است که هر که در شب جمعه در سجده آخر نافله شام هفت مرتبه این دعا را بخواند چون فارغ شود آمرزیده شده باشد و اگر در هر شب چنین کند بهتر است و دعا این است :

اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ بِوَجْهِکَ الْکَریمِ وَ اسْمِکَ

خدایا از تو درخواست کنم به ذات بزرگوار و نام

الْعَظیمِ اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَ اَنْ تَغْفِرَ لى ذَنْبِىَ الْعَظیمَ

بزرگت که درود فرستى بر محمد و آلش و بیامرزى گناه بزرگم

و از حضرت رسول صلى الله علیه و آله منقولست که هر که هفت مرتبه این دعا را بخواند در شب جمعه یا روز جمعه اگر در آنشب یا آن روز بمیرد داخل بهشت شود و دعا این است:

اَللّهُمَّ اَنْتَ رَبّى لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ خَلَقْتَنى وَ اَنَا عَبْدُکَ وَ ابْنُ اَمَتِکَ وَ فى قَبْضَتِکَ وَ

خدایا تویى پروردگار من معبودى جز تو نیست مرا آفریدى و من بنده تو و فرزند کنیز توام و در قبضه

ناصِیَتى بِیَدِکَ اَمْسَیْتُ عَلى عَهْدِکَ وَ وَعْدِکَ مَا اسْتَطَعْتُ اَعُوذُ

قدرت توام و اراده و اختیارم بدست تو است تا آنجا که توانستم بر عهد و پیمان تو روز را به شب آورم پناه مى برم

بِرِضاکَ مِنْ شَرِّ ما صَنَعْتُ اَبُوءُ بِنِعْمَتِکَ وَ اَبُوءُ بِذَنْبى فَاغْفِرْ لى

به خوشنودى تو از شر آنچه کرده ام هم به نعمت تو اعتراف دارم و هم به گناه خود پس گناهم را

ذُنُوبى اِنَّهُ لا یَغْفِرُ الذُّنُوبَ اِلاّ اَنْتَ 

بیامرز که براستى نیامرزد گناهان را جز تو

و شیخ طوسى و سید و کفعمى و سیّد بن باقى گفته اندکه مستحبّ است در شب جمعه و روز آن و شب عرفه و روز آن این دعا بخوانند و ما دعا را از مصباح شیخ نقل مى کنیم و دعا این است :

اَللّهُمَّ مَنْ تَعَبَّأَ و تَهَیَّأَ وَ اَعَدَّ وَ

خدایا هرکس مجهز و آماده و مهیا و

اسْتَعَدَّ لِوِفادَةٍ اِلى مَخْلُوقٍ رَجاَّءَ رِفْدِهِ وَ طَلَبَ ناَّئِلِهِ وَ جاَّئِزَتِهِ

مستعد براى ورود بر مخلوقى شده به امید دهش و به جستجوى جایزه و بخشش او

فَاِلَیْکَ یا رَبِّ تَعْبِیَتى وَ اسْتِعْدادى رَجاَّءَ عَفْوِکَ وَ طَلَبَ ناَّئِلِکَ وَ

پس اى پروردگار من آمادگى و استعداد من بسوى تو است و آرزوى عفو تو و خواهش بخشش و

جاَّیِزَتِکَ فَلا تُخَیِّبْ دُعاَّئى یا مَنْ لا یَخیبُ عَلَیْهِ سائِلٌ وَلا یَنْقُصُهُ

جایزه ات را دارم پس در این خواهشى که دارم نومیدم مکن اى کسى که هیچ خواهنده اى ناامید از درگاهش نرود و

ناَّئِلٌ فَاِنّى لَمْ آتِکَ ثِقَةً بِعَمَلٍ صالِحٍ عَمِلْتُهُ وَ لا لِوِفادَةِ مَخْلُوقٍ

هیچ گیرنده عطایى از (کرمش ) نکاهد و من به اعتماد عمل صالحى که کرده باشم بدرگاهت نیامده و نه به مخلوقى

رَجَوْتُهُ اَتَیْتُکَ مُقِرّاً عَلى نَفْسى بِالاِْساَّئَةِ وَ الظُّلْمِ مُعْتَرِفاً بِاَنْ لا

وارد شده ام که از او امیدى داشته باشم بلکه بدرگاه تو آمده ام در حالیکه اقرار دارم که بخود بدى و ستم کرده و معترفم که هیچ

حُجَّةَ لى وَ لا عُذْرَ اَتَیْتُکَ اَرْجُو عَظیمَ عَفْوِکَ الَّذى عَفَوْتَ بِهِ عَنِ

دلیل و عذرى هم بر این بدى و ستم نداشته ام ، آمده ام به امید آن عفو عظیم تو که بدان از

الْخاطِئینَ فَلَمْ یَمْنَعْکَ طُولُ عُکُوفِهِمْ عَلى عَظیمِ الْجُرْمِ اَنْ عُدْتَ

خطاکاران درگذرى و توقف طولانى آنها بر جرم بزرگ بازت نداشت از اینکه باز

عَلَیْهِمْ بِالرَّحْمَةِ فَیا مَنْ رَحْمَتُهُ واسِعَةٌ وَ عَفْوُهُ عَظیمٌ یا عَظیمُ یا

بدانها مهر ورزى اى کسى که رحمتش وسیع و گذشتش بزرگ است اى خداى بزرگ اى

عَظیمُ یا عَظیمُ لا یَرُدُّ غَضَبَکَ اِلاّ حِلْمُکَ وَ لا یُنْجى مِنْ سَخَطِکَ اِلا

خداى بزرگ اى خداى بزرگ خشم تو را جز بردباریت جلوگیرى نکند و از غضب تو جز

التَّضَرُّعُ اِلَیْکَ فَهَبْ لى یا اِلهى فَرَجاً بِالْقُدْرَةِ الَّتى تُحْیى بِها مَیْتَ

زارى به درگاهت چیزى نجات نبخشد پس اى معبود من بدان قدرتى که سرزمینهاى مرده را

الْبِلادِ وَ لا تُهْلِکْنى غَمّاً حَتّى تَسْتَجیبَ لى وَ تُعَرِّفَنِى الاِجابَةَ فى

بدان وسیله زنده مى گردانى گشایشى بر من بخش و مرا به حال اندوه هلاکم مکن تا دعایم را مستجاب کنى و اجابت

دُعاَّئى وَ اَذِقْنى طَعْمَ الْعافِیَةِ اِلى مُنَتَهى اَجَلى وَ لا تُشْمِتْ بى

دعایم را به من بنمایانى و طعم تندرستى را تا پایان عمر به من بچشان و گرفتار شماتت

عَدُوّى وَ لا تُسَلِّطْهُ عَلَىَّ وَ لا تُمَکِّنْهُ مِنْ عُنُقى اَللّهُمَّ اِنْ وَضَعْتَنى

دشمنم مکن و او را بر من مسلط مگردان و بر گردنم سوارش منما خدایا اگر تو مرا پست کنى

فَمَنْ ذَا الَّذى یَرْفَعُنى وَ اِنْ رَفَعْتَنى فَمَنْ ذَا الَّذى یَضَعُنى وَ اِنْ

پس کیست که (بتواند) بلندم کند و اگر تو بلندم کنى پس کیست که (بتواند) پستم کند و اگر

اَهْلَکْتَنى فَمَنْ ذَا الَّذى یَعْرِضُ لَکَ فى عَبْدِکَ اَوْ یَسْئَلُکَ عَنْ اَمْرِهِ وَ

هلاکم کنى پس کیست که درباره این بنده ات متعرض تو شود یا از وضع او از تو پرسش کند ولى

قَدْ عَلِمْتُ اَنَّهُ لَیْسَ فى حُکْمِکَ ظُلْمٌ وَ لا فى نَقِمَتِکَ عَجَلَةٌ وَ اِنَّما

بطور مسلم این را دانسته ام که در حکم تو ستمى نیست و نه در انتقام تو شتابى است زیرا کسى

یَعْجَلُ مَنْ یَخافُ الْفَوْتَ وَ اِنَّما یَحْتاجُ اِلَى الظُّلْمِ الضَّعیفُ وَ قَدْ

شتاب (در انتقام ) کند که بترسد (فرصت ) از دست برود و شخص ناتوان نیازمند به ستم مى باشد و درصورتى که

تَعالَیْتَ یا اِلهى عَنْ ذلِکَ عُلُوّاً کَبیراً اَللّهُمَّ اِنّى اَعُوذُ بِکَ فَاَعِذْنى

اى معبود من تو از اینگونه مطالب بسیار برتر و بزرگترى خدایا به تو پناه آرم پس یاریم ده

وَ اَسْتَجِیرُ بِکَ فَاَجِرْنى وَ اَسْتَرْزِقُکَ فَارْزُقْنى وَ اَتَوَکَّلُ عَلَیْکَ

و از تو امان خواهم پس امانم ده و از تو روزى طلبم پس روزیم ده و بر تو توکل کنم

فَاکْفِنى وَ اَسْتَنْصِرُکَ عَلى عَدُوّى فَانْصُرْنى وَ اَسْتَعینُ بِکَ فَاَعِنّى وَ

پس کفایتم فرما و براى پیروزى بر دشمنم از تو یارى خواهم پس یاریم ده و از تو کمک خواهم پس کمکم ده و

اَسْتَغْفِرُکَ یا اِلهى فَاغْفِرْ لى آمینَ آمینَ آمینَ

از تو آمرزش طلبم اى معبود من پس بیامرزم آمین اى خدا اى
 

هفتم: آنکه بخواند دعاى کمیل را که در فصل بعد مذکور خواهد شد انشاءالله تعالى.

هشتم: آنکه بخواند دعاى:

 اَللّهُمَّ یا شاهِدَ کُلِّ نَجْوى

خدایا اى داناى هر راز پنهان
 

که در شب عرفه نیز خوانده مى شود و بیاید انشاء الله تعالى.

نهم: آنکه ده مرتبه بگوید:

 یا دائِمَ الْفَضْلِ عَلى الْبَریِّةِ یا باسِطَ الْیَدَیْنِ بِالْعَطِیَّةِ یا

اى کسى که فضل و بخششت بر خلق دائمى است و اى آنکه دو دست احسانت به عطابخشى باز است اى

صاحِبَ الْمَواهِبِ السَّنِیَّةِ صَلِّ عَلى مُحَمِّدٍ وَ آلِهِ خَیْرِ الْوَرى سَجِیَّةً

دارنده بخششهاى ارجمند درود فرست بر محمد و آلش که بهترین مردمند در سرشت و نهاد،

وَ اغْفِرْ لَنا یا ذَاالْعُلى فى هذِهِ الْعَشِیَّةِ

و بیامرز ما را اى خداى بلند مرتبه در این شب

و این ذکر شریف در شب عید فطر نیز خوانده مى شود. دهم: انار تناول کند چنانکه حضرت صادق علیه السلام درهر شب جمعه میل مى فرمود و اگر در وقت خوابیدن بخورد شاید بهتر باشد چه آنکه روایت شده که هر که در وقت خوابیدن انار بخورد ایمن خواهد بود در نفس خود تا صبح کند و سزاوار است که هرگاه انار بخورد دستمالى در زیر آن پهن کند که دانه اش را ضبط کند و بعد از آن بخورد و در انار خود دیگرى را شریک نکند شیخ جعفر بن احمد قمى (ره ) در کتاب عروس از حضرت صادق علیه السلام روایت کرده است که هر که ما بین دو رکعت نافله صبح و فریضه صبح صد مرتبه بگوید سُبْحانَ رَبِّىَ الْعَظیمِ وَبِحَمْدِهِ اَسْتَغْفِرُ اللّهَ رَبّى وَ اَتُوبُ اِلَیْهِ حقّ تعالى در بهشت مسکنى براى او بنا کند و شیخ و سیّد و دیگران این دعا را ذکر کرده اند و گفته اند که مستحبّ است که در سحر شب جمعه این دعا را بخوانند:

اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وآلِهِ وَهَبْ لِىَ

خدایا درود فرست بر محمد و آلش و خوشنودى خودرا

الْغَداةَ رِضاکَ وَ اَسْکِنْ قَلْبى خَوْفَکَ وَاقْطَعْهُ عَمَّنْ سِواکَ حَتّى لا

در این بامداد به من ببخش و خوف خود را در دلم جاى ده و از غیر خود (امیدم را) قطع کن تا

اَرْجُوَ وَ لا اَخافَ اِلاّ اِیّاکَ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وآلِهِ وَ هَبْ لى

بدانجا که امید نداشته باشم و نترسم جز از تو خدایا درود فرست بر محمد و آلش و (اینها را که مى گویم ) به من ببخش

ثَباتَ الْیَقینِ وَ مَحْضَ الاِخْلاصِ وَ شَرَفَ التَّوْحیدِ وَ دَوامَ

یقین ثابت و اخلاص پاک و شرف یگانه پرستى و استقامتى

الاِسْتِقامَةِ وَ مَعْدِنَ الصِّبْرِ وَ الرِّضا بِالْقَضاَّءِ وَ الْقَدَرِ یا قاضِىَ

پایدار و کان شکیبایى و خوشنود بودن به قضاء و قدر اى روا کننده

حَوائِجِ السّاَّئِلینَ یا مَنْ یَعْلَمُ ما فى ضَمیرِ الصّامِتینَ صَلِّ عَلى

حاجتهاى سائلان و اى داناى نهاد خاموشان درود فرست بر

مُحَمَّدٍ وآلِهِ وَ اسْتَجِبْ دُعائى وَاغْفِرْ ذَنْبى وَ اَوْسِعْ رِزْقى وَ اقْضِ

محمد و آلش و دعاى مرا مستجاب گردان و گناهم را بیامرز و روزیم را فراخ کن و

حَوآئِجى فى نَفْسى وَ اِخْوانى فى دینى وَاَهْلى اِلهى طُمُوحُ

حاجتهایم را درباره خودم و برادران دینیم و خانواده ام برآور خدایا آرمانهاى بلند

الاْمالِ قَدْ خابَتْ اِلاّ لَدَیْکَ وَ مَع اکِفُ الْهِمَمِ قَدْ تَعَطَّلَتْ اِلاّ عَلَیْکَ

نومید شد مگر نزد تو و جایگاه همتها معطل ماند جز همتى که بر تو (متوجه ) باشد

وَمَذاهِبُ الْعُقُولِ قَدْ سَمَتْ اِلاّ اِلَیْکَ فَاَنْتَ الَّرجاَّءُ وَ اِلَیْکَ الْمُلْتَجَأُ یا

و راه خِرَدها به بن بست رسید جز راهى که بسوى تو است پس تویى امید و پناهگاه درگاه تو است اى

اَکْرَمَ مَقْصُودٍ وَ اَجْوَدَ مَسْئُولٍ هَرَبْتُ اِلَیْکَ بِنَفْسى یا مَلْجَاءَ الْهارِبینَ

بزرگوارترین کسى که بسویش رو کنند و بخشنده ترین کسى که از او بخواهند بسوى تو گریختم اى پناه گریختگان

بِاَثْقالِ الذُّنُوبِ اَحْمِلُها عَلى ظَهْرى لا اَجِدُ لى اِلَیْکَ شافِعاً سِوى

با بارهاى سنگین گناهانى که بر دوش کشم و هیچ شفیعى بدرگاه تو نیابم جز اینکه

مَعْرِفَتى بِاَنَّکَ اَقْرَبُ مَنْ رَجاهُ الطّالِبُونَ وَ اَمَّلَ مالَدَیْهِ الرّاغِبُونَ یا

مى دانم تو نزدیکترین کسى هستى که جویندگان امید به او دارند و آرزومندان آنچه را نزد او است آرزو کنند اى

مَنْ فَتَقَ الْعُقُولَ بِمَعْرِفَتِهِ وَ اَطْلَقَ الاَلْسُنَ بِحَمْدِهِ وَ جَعَلَ مَاامْتَنَّ بِهِ

کسى که عقلها را بوسیله معرفت خویش گشودى و زبانها را به ستایش خود باز کردى و قرار دادى آنچه را

عَلى عِبادِهِ فى کِفاَّءٍ لِتَاْدِیَةِ حَقِّهِ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وآلِهِ وَ لا تَجْعَلْ

بر بندگان خود احسان و انعام فرمودى در برابر اداى حق خود درود فرست بر محمد و آلش

لِلشَّیْطانِ عَلى عَقْلى سَبیلاً وَ لا لِلْباطِلِ على عَمَلى دَلیلاً

و براى شیطان بر خرد من راهى قرار مده و باطل را راهنماى کردارم مساز

و چون صبح روز جمعه طالع شود این دعا بخواند:

اَصْبَحْتُ فى ذِمَّةِ اللّهِ وَ ذِمَّةِ مَلاَّئِکَتِهِ وَ ذِمَمِ اَنْبِیاَّئِهِ وَ رُسُلِهِ عَلَیهِمُ السَّلامُ وَذِمَّةِ مُحمَّدٍ صَلَّى اللّهُ عَلَیْهِ وَ

صبح کردم در پناه خدا و پناه فرشتگانش و پناه پیمبران و فرستادگانش علیهم السلام و پناه محمد صلى الله علیه و

آلِهِ وَ ذِمَمِ الاَوصیاَّءِ مِنْ آلِ محَمَّدٍ عَلَیْهِمُ السَّلامُ آمَنْتُ بِسِرِّ آلِ

آله و پناه اوصیاء از خاندان محمد علیهم السلام و ایمان آرم به سرّ نهان آل

مُحَمَّدٍ عَلَیْهِمُ السَّلامُ وَ عَلانِیَتِهِمْ وَ ظاهِرِهِمْ وَباطِنِهِمْ وَ اَشْهَدُ اَنَّهُمْ

محمد علیهم السلام و آشکارشان و ظاهر و باطن ایشان و گواهى دهم که ایشان

فى عِلْمِ اللّهِ وَ طاعَتِهِ کَمُحَمَّدٍ صَلَّى اللّهُ عَلَیْهِ وآلِهِ

در علم خدا و طاعت او مانند محمد صلى الله علیه و آله هستند

و روایت شده که هر که در روز جمعه پیش از نماز صبح سه مرتبه بگوید اَسْتَغْفِرُ اللّهَ الَّذى لا اِلهَ اِلاّ هُوَ الْحَىُّ الْقَیُّومُ وَ اَتُوبُ اِلَیْهِ گناهانش آمرزیده شود اگر چه بیشتر از کف دریا باشد.

فضیلت شب و روز جمعه

آگاه باش که شب و روز جمعه از سایر شبها و روزها به صفت بلندى مقام و شرافت و نام‏آورى کاملا متمایز است. از رسولان خدا صلّى اللّه علیه و آله روایت شده:که شب و روز جمعه بیست‏وچهار ساعت است و حق تعالى در هر ساعت آن ششصد هزار تن‏ را از دورخ آزاد مى‏کند.و از امام صادق علیه السّلام وارد شده:که هرکه‏ما بین ظهر روز پنجشنبه تا ظهر روز جمعه از دنیا برود،خدا او را از فشار قبر پناه دهد.و نیز از آن حضرت روایت شده که براى جمعه حق و حرمتى بسیار است مبادا حرمت آن را ضایع گردانى و در انجام عبادات‏ حق تعالى و تقرب جستن به خدا با انجام کارهاى شایسته و ترک همه محرّمات الهى در آن روز کوتاهى نمایى،زیرا خدا ثواب طاعات‏ را در این روز دو چندان مى‏سازد و گناهان را محو مى‏کند،و درجات اهل ایمان را در دو جهان بلند مى‏گرداند. شب جمعه در فضیلت مانند روز است،پس اگر مى‏توانى شب جمعه را تا صبح به نماز و دعا زنده بدار،به راستى که خدا در شب‏ جمعه براى اضافه کردن کرامت اهل ایمان،فرشتگان را به آسمان اوّل مى‏فرستند تا بر حسنات ایشان بیفزایند،و گناهانشان‏ را محو کنند و حق تعالى عطایش گسترده و بسیار کریم است.و نیز در حدیث معتبر از آن حضرت روایت شده:گاهى از اوقات‏ شخص مؤمن براى حاجتى دعا مى‏کند و حق تعالى قضاى حاجتش را به تأخیر مى‏اندازد تا در روز جمعه حاجتش را براورده سازد و به خاطر فضیلت جمعه درخواستش دو چندان برآورده شود.و فرمود:آنگاه که برادران یوسف از حضرت یعقوب علیه السّلام درخواست‏ کردند تا براى آمرزش گناهانشان از خدا طلب بخشش نماید،گفت:(سوف استغفر لکم ربّى()یعنى:از پروردگارم براى‏ شما طلب آمرزش خواهم کرد)و این تأخیر به آن سبب ود که این درخواست در سحر شب جمعه واقع گردد تا دعایش اجابت شود. و نیز از آن حضرت روایت شده:چون شب جمعه فرا رسد،ماهیان دریا سر از آب بیرون آورند،و درندگان صحرا سر برآورند و حق تعالى را ندا کنند که پروردگارا!ما را به سبب گناه آدمیان عذاب مکن!و از حضرت باقر علیه السّلام روایت شده:حضرت حق‏ سبحانه و تعالى فرشته‏اى را در هر شب جمعه فرمان مى‏دهد که از اول شب تا آخر شب از جانب پروردگار جهانیان از بالاى عرش‏ ندا کند:آیا بنده مؤمنى هست که پیش از طلوع صبح براى هر دو جهانش مرا بخواند،تا من درخواستش را اجابت کنم؟ آیا بنده مأمنى هست که پیش از طلوع صبح از گناهش توبه کند تا توبه‏اش را بپذیرم؟آیا بنده مومنى هست که در روزى او تنگ گرفته باشم،و پیش از طلوع صبح از من بخواهد که روزى‏اش را فزونى بخشم تا به او فراخى در روزى دهم؟آیا بنده مؤمن‏ بیمارى هست که پیش از برآمدن صبح از من بخواهد شفایش دهم تا به او تندرستى ارزانى کنم؟آیا بنده مؤمن غمگین در بندى‏ هست که پیش از طلوع صبح از من بخواهد او را از بند برهانم و اندوهش را برطرف سازم تا دعایش را اجابت نمایم؟آیا بنده‏ مؤمن ستمدیده‏اى هست که پیش از طلوع صبح دفع ستم ستمکار را از من بخواهد تا انتقام او را از ستمکار بگیرم و حقّش را به وى بازگردانم‏ فرشته حق این ندا را پیوسته تا طلوع صبح ادامه مى‏دهد!از امیر المؤمنین علیه السّلام روایت شده:حق تعالى جمعه را از میان همه روزها انتخاب کرده و روزش را عید نموده و شب آن را در فضیلت همچون روزش گردانیده است،و از جمله فضیلتهاى روز جمعه آن‏ است که در آن روز هر حاجتى که از خدا درخواست شود برآورده مى‏شود!و چنانچه جماعتى در اثر نافرمانى مستحق عذاب حق شوند چون شب و روز جمعه را دریابند و دعا کنند،خداوند عذاب را از ایشان برمى‏گرداند و نیز امور آینده را خدا در شب جمعه استوار و نهایى مى‏گرداند.پس شب جمعه بهترین شبها و روز آن بهترین روزهاست. و از امام صادق علیه السّلام روایت شده:در شب جمعه از گناه دورى کنید که عقوبت گناهان در ان شب دو چندان است، همان‏گونه که پاداش کارهاى نیک در آن شب دو برابر است.و هرکه در شب جمعه نافرمانى خدا را ترک گوید خدا گناهان‏ گذشته او را بیامرزد و هرکه در شب جمعه گناهى را آشکار انجام دهد،خدا او را به خاطر گناهان همه عمرش عذاب نماید و جزاى‏ گناه انجام گرفته در شب جمعه را بر او دو چندان گرداند.و به سند معتبر از حضرت رضا علیه السّلام روایت شده:حضرت رسول صلّى اللّه علیه و آله فرمودند: روز جمعه سید و بزرگ روزهاست،خدا پاداش نیکیها را در آن روز دو برابر عطا مى‏کند و گناهان را محو مى‏سازد و درجات‏ اهل ایمان را بالا مى‏برد و دعاها را مستجاب نماید و سختیها را آسان و غمها را از دلها مى‏زداید؛و حاجتهاى بزرگ را روا کند. و روز جمعه روزافزونى است چرا که خدا لطف و مهر خویش را بر بندگان فزونى مى‏بخشد و گروههاى بسیارى را از آتش‏ دوزخ نجات میدهد؛پس هرکه خدا را در آن روز بخواند و حق و حرمت آن روز را آنچنان‏که شایسته است بشناسد،به یقین‏ خدا او را از آتش دوزخ رهایى دهد. پس چنانچه در روز جمعه یا شب آن از دنیا برود پاداش شهیدان را دارد و در قیامت ایمن از عذاب الهى برانگیخته مى‏شود؛ و هرکه حرمت جمعه را آنچنان‏که شاید نگاه ندارد و حقش را تباه کند،یا این‏که نماز جمعه به جا نیاورد،یا در آن مرتکب محرمات‏ الهى شود،به یقین خدا او را در آتش دوزخ بسوزاند،مگر آنکه توبه کند.و به سندهاى معتبر از حضرت باقر علیه السّلام روایت شده: آفتاب در روزى بهتر از جمعه طلوع نکرده،و هنگامى‏که پرندگان در روز جمعه به یکدیگر مى‏رسند به هم سلام مى‏کنند و مى‏گویند: امروز روز باارزشى است.و به سند معتبر از حضرت صادق علیه السّلام روایت شده:هرکه روز جمعه را دریابد،باید به کارى جز عبادت‏ نپردازد،چه در این روز خدا گناه بندگان را مى‏آمرزد و رحمت خویش را بر آنان نازل مى‏کند.البته فضایل شب و رزو جمعه بیشتر از آن است که در این سطور کوتاه بیان شود.

وای از نامه اعمال ما ... وای از دل آقا

خدا می دانــد در دفتر امام زمان ارواحنافداه جزو چه کسانی هستیم!

کسی که اعمال بنـدگان در هر هفته دو روز {روز دوشنبه و پنجشنبه}

به او عرضه می شود.

همین قدر می دانیم که آن طوری که باید باشیم، نیستیم!