چرا باید نماز خواند و فلسفه نماز خواندن چیست؟

علت اصلی نماز خواندن ما تنها و تنها واجب بودن آن است؛ یعنی ما نماز را به جهت این که دستور خداوند و تکلیفی شرعی بر عهده ما است، به جا می آوریم؛ هرچند به روشنی می دانیم که نماز آثار و برکات متعدد جسمی و روحی و فردی و اجتماعی برای ما دارد؛ با همه این ها می توان پرسید: چرا نماز واجب است و چرا این تکلیف برای ما در نظر گرفته شده؟
در پاسخ می گوییم وجوب، یکی از احکام پنج گانه شرعی است که در شریعت و از جانب شارع مقدس که خداوند متعال باشد، برای نظام دادن به ساختار بندگی بندگان تنظیم شده است؛ در نتیجه، از آن جا که پذیرش شریعت و عمل به آن، در مرتبه ای بعد از پذیرش اصل دین و اثبات نبوت و پذیرش خداوند از راه عقل و برهان است، در مورد شریعت چرایی و چگونگی عقلی معنا ندارد. بهترین پاسخ در مورد چرایی وجوب عبادات و دیگر وظایف آن است که خداوند فرموده است.
اما اگر منظور از چرایی، یافتن حکمت های وجوب عملی مشخص و مستمر به نام نماز است، می توان گفت :
اصولا حکمت های عبادتی چون نماز را باید در فلسفه کلی عبادات و مناسک عبادی جستجو نمود. ما معتقدیم که عبودیت و پرستش، یکی از نیازهای انسان است. تمامی انسان ها از ابتدا تاکنون به شکلی پرستش داشتهاند. روح انسان، نیاز به عبادت و پرستش دارد و هیچ چیزی جای آن را پر نمی کند؛ امّا سخن در نحوه پرستش است.
در فرهنگ اسلامی تعیین کردن و مشخص نمودن شکل عبادت، با شارع مقدس است. کسی نمی تواند عبادتی اختراع کند. اگر کسی ذکر و دعایی را به عنوان عبادت پدید آورد، از مصادیق روشن بدعت و تشریع است که کار حرامی است؛ زیرا امور عبادی را همان گونه که از طرف شارع مقدّس بیان شده است، باید انجام داد؛ نه کم تر و نه بیش تر. در نتیجه، خداوند نماز را واجب فرموده و مقررات و شرایطی هم برای آن وضع نموده است.
اما تامل عقلانی در ماهیت نماز نشان می دهد که این عمل با این خصوصیات بهترین شیوه برای رسیدن به همان نیاز روحی انسان نیز محسوب می شود ؛ در واقع اگر در ماهیت و شکل نماز دقت شود، می بینیم که نماز بهترین شیوه اظهار بندگی است. مجموعه اجزا و حرکات آن، تجلی تواضع و تسلیم در برابر خداوند است. در عین حال، گرامیداشت و جایگاه انسان و قدرت و توان او نیز در این تکلیف مورد توجه قرار گرفته است.
به علاوه، نوع چیدمان اوقات نماز به گونه ای است که نه به انسان فشار طاقت فرسایی وارد شود و نه آدمی تا مدت زیادی از انجام آن و توجه به خداوند و حقایق عالم غافل گردد؛ بلکه به طور منظم و مستمر، این عمل عبادی زیبا و آسان در زندگی تکرار می گردد.
ازشاخصه های مهم نماز آن است که، غفلت زدا است، بزرگترین مصیبت برای رهروان راه حق آن است که هدف آفرینش خود را فراموش کنند و غرق در زندگی مادی و لذائذ زود گذر گردند، اما نماز به حکم اینکه در فواصل مختلف، و در هر شبانه روز در چند نوبت انجام می شود، مرتباً به انسان هشدار می دهد و هدف آفرینش او را خاطر نشان می سازد، موقعیت او را در جهان به او گوشزد می کند و این نعمت بزرگی است که انسان وسیله ای در اختیار داشته باشد که در هر شبانه روز چند مرتبه قویّا به او بیدار باش گوید.
همچنین نماز خود بینی و کبر را در هم می شکند، چرا که انسان در هر شبانه روز هفده رکعت و در هر رکعت دو بار پیشانی بر خاک در برابر خدا می گذارد، خود را ذره کوچکی در برابر عظمت او می بیند و توجهی به این مساله جلوی بسیاری از گردن کشی ها و خود بینی ها را می گیرد.
با این همه، اگر نماز به طور صحیح و کامل با حفظ شرایط و آداب و با توجه به روح اصلی و ماهیت حقیقی اش خوانده شود، هم انسان را منظم، مقید، اجتماعی و دور از غفلت و دنیازدگی می کند و هم جلوی بسیاری از مفاسد اجتماعی را می گیرد که حصول همه این نتایج، در فرض التزام و جدیت و استمرار در نماز است؛ نه اختیار و حق انتخاب در انجام آن.
قرآن کریم به صراحت اعلام می نماید که نماز، مانعی در برابر انجام فحشا و منکر است (3) و این یعنی حیات پاک و نورانی و سعادتی که برای آینده انسان رقم می خورد.
حتی نماز های کم مایه و با بی توجهی نیز در این مسیر خالی از اثر نیستند، چنان که افراد گناهکاری بودند که شرح حال آنها برای پیشوایان اسلام بیان می شد و ائمه می فرمودند: غم مخورید، نمازشان آنها را اصلاح می کند و همین گونه می شد.
اما دقت و اصرار در این شکل و قالب و شروط و قیود این عمل، به چه دلیلی است؟
نماز، نماد تسلیم و عبودیت در برابر خداوند است. اگر قرار باشد که هر انسانی طبق خواسته خود عمل نماید و آن را به جا بیاورد، نه آن چیزی که خداوند از او خواسته، دیگر بندگی خداوند نمی شود؛ بلکه بندگی خود و عمل طبق خواسته خود است. امیرمؤمنان (ع) در روایتی پس از بیان این که معنای اسلام را تسلیم شدن در مقابل پروردگار می داند. که نشان تسلیم در عمل آشکار می شود، می فرماید :
مؤمن، بنای دین خود را بر اساس رأی و نظر شخصی نمی گذارد؛ بلکه بر آنچه از پروردگارش رسیده، بنیان می نهد. (1)
شاید یکی از رموز خواندن نماز به همان صورتی که پیامبر فرمود، حفظ شکل و ساختار عمل بعد از قرن ها است که در نتیجه آن، ماهیت و روح کلی و ساختار اساسی خود دین هم در پرتو آن زنده و پا برجا باقی می ماند؛ در حالی در ادیان دیگر ما چنین عمل معینی را نمی بینیم. به همین دلیل، آن روح کلی ادیان دیگر و ساختار اصلی به مرور زمان از دست رفته است.
هشام بن حکم از امام صادق (ع) پرسید: چرا نماز واجب شد، در حالی که هم وقت می گیرد و هم انسان را به زحمت می اندازد؟ امام فرمود: « پیامبرانی آمدند و مردم را به آیین خود دعوت نمودند. عده ای هم دین آنان را پذیرفتند؛ امّا با مرگ آن پیامبران، نام و دین و یاد آنها از میان رفت. خداوند اراده فرمود که اسلام و نام پیامبر اسلام(ص) زنده بماند و این، از طریق نماز امکان پذیر است». (2)
یعنی علاوه بر آن که نماز عبادت پروردگار است، موجب طراوت مکتب و احیای دین هم هست. در جمع بندی می توان گفت هم شکل و ساختار ظاهری نماز، زیبا و جذاب و اثربخش است و هم معارف بلند اسلامی در آن وجود دارد، هم تسبیح و تقدیس لفظی است و هم تقدیس عملی؛ رکوع و سجود و تسبیح و ستایش و دعا و تکبیر و سلام و خلاصه همه زیبایی ها در نماز موجود است.
اما در نهایت باز باید دانست که هر چند نماز دارای برکات و ثمرات بسیاری نظیر به یاد خدا افتادن، آرامش، دوری از غفلت ها و زشتی ها و.. . است اما اگر در مورد خاصی چنین نتیجه و ثمره ای حاصل نشد یا بدون نماز هم برخی از این ثمرات برای ما حاصل بود، نمی توان نماز را به کنار گذاشت و آن را بی فائده دانست زیرا عین مخالفت با دستور خداوند و ضد تسلیم و عبودیت که حقیقت بندگی است می باشد.
پی¬نوشت¬ها:
1. علامه مجلسی، بحار الانوار، نشر اسلامیه، تهران، بی تا، ج 65، ص 309.
2. شیخ صدوق‏، علل الشرائع، انتشارات داورى‏، چاپ اول، ج 2، ص 317.
3. عنکبوت (29) آیه 45.

کارگزاران در حکومت امام علی علیه السلام

در وصف کارگزاران می فرماید : ( سپس در کارهای عمّال و کارگزاران خود ، اندیشه و نظر کن ، و چون آنان را آزمایش و امتحان نمودی به کارگیر ، و آنان را سر خود و به جهت کمک به ایشان به کار نفرست ، زیرا به میل خود و بی آزمایش کردن کسی را به کار فرستادن ، از شاخه ها و شعب ظلم و خیانت است ، و ایشان را از آزمایش شدگان ، و شرم داران از خاندان های نجیب و شایسته و پیش قدم در اسلام بخواه و گزینش کن ، زیرا آنها دارای اخلاق گرامی تر ، و ناموس درست تر ، و طمعهایشان کمتر ، و با فکرتر در عواقب امور و پیان کارها می باشند ... ).

از بیان حضرت سلام الله علیه معلوم می شود که انتخاب بر اساس کفایت و امانت است ، آنچنان که پروردگار متعال فرمود : ( اجعَلنی عَلی خَزائِن الأَرضِ إنّی حَفیظٌ عَلیمٌ )⁽¹⁾ و فرمود : ( إنَّ خَیرَ مَن استَأجَرَتَ القَویُّ الأَمینُ )⁽²⁾

امتی کارگزاران آن دارای این خصوصیات باشد ، و مراتب و منصب ها در آن بر اساس درجات علم و ایمان و امانت باشد ، بهترین امتی است که برای مردم پیدا شده ،⁽³⁾ و بدون شک امام و پیشوای آنان باید افضل از آن امت باشد ، و از حضرت رسول صلی الله علیه و آله نقل شده است : ( هر کس پیشوا و امام قومی شود ، که در میان آنان ، عالم تر ، با فهم تر از او باشد امر آن قوم همیشه به ورطه و فساد خواهد رفت تا روز قیامت ).⁽⁴⁾

و ما از عهد مالک اشتر رحمه الله به کمی از بسیار اقتصار اقتصار کردیم ، و شرح لطائف و دقائق و حقائق را استیفا ننمودیم ، و ابن عبد شریف جامع تمام ابواب سیاست نفس و مدینه ( شخص و جامعه ) و تنظیم امر طبقات رعیت از لشکریان ، و حسابداران ، و فضات ، و کارگزاران ، و اهل جمع اوری مالیات و زکات ، و تجار ، و اهل صناعت مختلف ، و افراد صاحب حاجت و فقیر ... می باشد.

آری کسی که عهد نامه او به یکی از والیانش این است ، تنها کسی است که سزاوار برای امامت این امت است.

____________________

پی نوشت ها :

1 ـ سوره یوسف آیه 55 .

2 ـ سوره قصص آیه 26 .

3 ـ اشاره به آیه 110 از سوره آل عمران .

4 ـ ثواب الاعمال ص 206 ، و بتفاوت یسیر فی علل الشرائع ص 326 باب 20 ح 4 و مصادر دیگر خاصه.
المغنی ابن قدامة ج 2 ص 20 ، الجامع الصغیر ج 2 ص 582 ، کنز العمال ج 7 ص 590 .

قبل از شهادتش همسرش تعریف کرد که مصطفی هراسان از خواب بیدار شد ، ولی می‌خندید . سؤال کردم .که گفت: خواب دیدم بالای تپه‌ای ایستاده‌ام. امام زمان را دیدم. دست روی شانه‌ام گذاشت و گفت مصطفی از تو راضی هستم.
مصطفی احمدی روشن در روز 17 شهریور ماه سال 1358 ، در روستای سنگستان در استان همدان چشم به جهانی گشود . از همان ابتدای عمر کوتاه و پر حاصلش بود که به مفاهیم استقامت و مقاومت آشنا شد و با مبارزه و پای مردی خو گرفت. شاید به این دلیل که او فقط یک سال و سیزده روز از زندگی اش سپری شده بود که حمله عراق و همیاران ظالمش به ایران اسلامی به وقوع پیوست . اسوه ای از استقامت و جنگیدن با دست های خالی در برابر چشم های او ، پدرش بود . پدر او راننده مینی بوس بود و در دوران جنگ تحمیلی عراق علیه ایران سال های بسیاری را به مبارزه با دشمن بعثی پرداخت. البته مصطفی در زندگیش یک اسطوره داشت و آن هم عمویش بود که در این جنگ به شهادت رسیده بود.

وی تحصیلات خود را در زادگاه خویش آغاز کرد. دوره تحصیلی راهنمایی را با رتبه عالی از مدرسه خیام همدان فارغ التحصیل شد و به دبیرستان ابن سینا رفت. دبیرستانی که با حضور مصطفی در آن افتخار تربیت هشتاد و پنج شهید برای نظام مقدس جمهوری اسلامی به وجود آمد.

پس از فارغ التحصیل شدن از مقطع دبیرستان در آزمون سراسری سال 77 شرکت کرد و وارد دانشگاه صنعتی شریف تهران شد . وی دانش آموخته رشته مهندسی پلیمر از دانشگاه صنعتی شریف بود. شهید احمدی روشن با سن پایین حدود 32 سال، دارای مقالات متعدد علمی در رشته پلیمر بود.

او در دوران دانشجویی خود ، فرد فعال و پر تلاشی بود و به اصطلاح یک دانشجوی مجد بود.در این مورد یکی از دوستان او از زمان دانشجوییشان خاطره ای به شرح زیر نقل می کند:

پنج نفر بودیم. قرار بود موشکی طراحی کنیم که هر کسی بتواند از روی کاتولوگ آن را بسازد، در عرض ۲ ساعت با لوازم آشپزخانه و دم‌دستی، سر هم و پرتابش کند . مصطفی روی موتور موشک کار می‌کرد. تخصص من سوخت بود، ۳ نفر دیگر هم کارهای کامپیوتری و الکترونیکی‌اش را می‌کردند.

روزی ۴ یا ۵ ساعت کار می‌کردیم. همان‌جا داخل دانشگاه می‌خوابیدیم. آن‌قدر سرمان گرم بود که یادمان رفت ، سال تحویل برویم خانه.
صطفی ۶ ماهی در یکی از ارگان‌های نظامی کار کرده بود. می‌گفت "می‌دونی چرا از اون جا زدم بیرون؟ یه تست کوچک ۲ روزه رو ۲ هفته طولش می‌دادن . باید کلی نامه‌نگاری می‌کردی".

ما هرچه می‌ساختیم ، همان‌جا روی پشت‌بام تستش می کردیم. مصطفی ذوق می‌کرد. تکه کلامش «ردیف می‌شه» بود.
در حین کار، به مشکل خورده بودیم. فرمول نازل موشک را پیدا نمی‌کردیم. داشتیم ناامید می‌شدیم. چون یک نوع سیمان خاص بود. مصطفی آن قدر به این در و آن در زد تا بالاخره از استادهای دانشکده فرمولش را بدست آوردیم.
شش ماه نشد که موشک را ساختیم. همه چیز همان‌طوری بود که سفارش داده بودند . بردیم جاده قم و تستش کردیم . جواب داد و فیلم هم گرفتیم.

خبر که می‌رسید فلسطینی ها موشک زده‌اند به شهرک‌های اسرائیلی، مصطفی روی پایش بند نبود.

سال سوم دانشگاه بود که با خانم بلوری آشنا شد و احساس کرد که از لحاظ اعتقادی ملاکش قابل قبوله . این مطلب را خود شهید با مادرش در میان گذاشته بود . همسر شهید مصطفی احمدی روشن ، سرکار خانم بلوری کاشانی ، ازدواجشان را این گونه توصیف می کند :

خواستگاری که آمد ، نه سربازی رفته بود ، نه کار داشت . خانواده ام قبول نکردند . گفتند « سربازیت را که رفتی و کار پیدا کردی ، بیا حرف بزنیم .»

دو سال آن قدر رفت و آمد و با پدر و مادرم صحبت کرد تا راضی شان کرد . کمی بعد از ازدواج ، با قانون قد و وزن معاف شد ؛ بس که لاغر بود و قد بلند .

توی سازمان انرژی اتمی هم مشغول شد .مهریه را خانواده ها گذاشتند ؛ پانصد تا سکه .

ولی قرار بین من و مصطفی چهارده تا سکه بود .بعد از ازدواج هم همه ی سکه ها را به من داد . مراسم عقد و عروسی را خانه ی خودمان گرفتیم ؛ خیلی ساده .

شهید احمدی روشن شرط جالب و شنیدنی برای ازدواجش تعیین کرده بود و آن شرط این بود که اگر او خواست که به لبنان برود تا بجنگد و شهید شود همسرش جلوی او را نگیرد .

وی در سال 1380ش و در دوران تحصیل خود در این دانشگاه در پروژه ساخت غشاهای پلیمری برای جدا سازی گازها که برای اولین بار در کشور انجام می شد، همکاری داشت. او همچنین دارای چندین مقاله ISI به زبان های انگلیسی و فارسی بود و در زمان شهادت دانشجوی دکترای دانشگاه صنعتی شریف و از نخبگان این دانشگاه به شمار می رفت که مسئولیت معاونت بازرگانی سایت هسته ای نطنز را نیز به عهده داشت.

به گفته دوستانش وی شخصی ولایتمدار و از شاگردان آیت الله خوشوقت استاد اخلاق تهران بود. شخصی شوخ و باصفا و در عین حال مدیری جدی و قاطع بود . در دوران دانشجویی معاون فرهنگی بسیج دانشجویی دانشگاه شریف بوده است .

قبل از شهادتش همسرش تعریف کرد که مصطفی هراسان از خواب بیدار شد. ولی می‌خندید. سؤال کردم که گفت: خواب دیدم بالای تپه‌ای ایستاده‌ام. امام زمان را دیدم. دست روی شانه‌ام گذاشت و گفت مصطفی از تو راضی هستم.

چهار عامل که باعث شد مصطفی، مصطفی شد آن هم از زبان پدرش، شنیدنی بود: « اول؛ احترام وافر به پدر و مادر. دوم ؛ سرباز خوب برای ایران . شبانه روز کار می‌کرد. روزی سه، چهار ساعت بیشتر نمی‌خوابید. جوان رشیدی بود ولی به خاطر کثرت کار جسم لاغری داشت . سوم ؛ مرید خوبی برای رهبر بود. آن بصیرت و ولایتمداری را به خوبی اجرا می‌کرد . آقا گفتند شهادت این جوان مانند تیری در قلب ما نشست . آقا در نماز جمعه گفتند شهادت این جوان دل ما را سوزاند . شهادت این جوان حداقل سه ماه انقلاب را بیمه کرد . و چهارم؛ بنده ی خوبی برای خدا بود.

هرکاری که می‌کرد برای خدا بود . اگر آن پرده امنیتی بیفتد می‌بینید که چه عنصر عجیبی را از دست داده‌اید . با ۳۲ سال سن کاری می‌کرد که دانشمندان هسته‌ای از دستشان بر نمی آمد . خدا حقش را ادا کرد.»

سرانجام مصادف با سالگرد ترور دیگر استاد فیزیک ایران مسعود علی‌محمدی ، شهید احمدی روشن در 21 دی 1390 پس از خروج از منزل در ساعت ۸:۳۰ صبح توسط یک موتورسیکلت سوار با چسباندن یک بمب مغناطیسی در خیابان گل نبی تهران، میدان کتابی ترور شد . از شهید احمدی روشن یک فرزند به نام « علی» به یادگار مانده است

یکی از دوستان شهید مصطفی احمدی روشن با بیان اینکه شهید احمدی روشن فردی ولایتمدار، اخلاق مدار و شوخ طبع بود، تاکید کرد: شهادت آرزوی شهید احمدی روشن بود، او از شهادت نمی ترسید و امروز به آرزویش رسید. وی افزود: شهید احمدی همیشه می گفت دعا کنید تا من شهید شوم و اگر شهید شدید دست من را هم بگیرید. دوست شهید احمدی با اشاره به روحیه بسیجی و جهادی شهید احمدی روشن گفت : او فردی خاص بود و دشمنان خوب فهمیدند که چه کسی را ترور کنند . وی با بیان اینکه شهید احمدی اهل نماز اول وقت بود ، تصریح کرد : ایشان دارای پشتکار بالا، پرتوان، پرتلاش، پرانرژی و توانمند در عرصه اجرایی و علمی بود .

مقام معظم رهبری حضرت آیت الله خامنه ای در این باره فرمودند :

رشد شتابنده علمی و فتح قله‌های دانش که با همت و عزم جوانان مؤمن و غیور و توانایی چون مصطفای شهید رونق یافته، امروز قائم به هیچ فردی نیست، این یک جنبش تاریخی و برخاسته از یک عزم خلل‌ناپذیر ملی است. ما به کوری چشم سران اردوگاه استکبار و نظام سلطه، این راه را با قوت و اراده راسخ دنبال خواهیم کرد و پیشرفت رشک‌آور ملت بزرگ خود را به رخ دشمنان عنود و حسود خواهیم کشید ، و البته از مجازات مرتکبان این جنایت و عاملان پشت صحنه آن هم هرگز چشم ‌پوشی نخواهیم کرد.

علّت وجوب حج در کلام صادق آل محمد(علیهم السلام)

امام صادق(علیه‌السلام) در باره علّت وجوب حج فرمود: خداوند در حج اجتماع مردم را از شرق و غرب قرار داد تا یکدیگر را بشناسند... و به آثار رسول خداصلی الله علیه و آله و سلم و اخبار او پی‏ برند تا یادآوری شود و به دست فراموشی سپرده نشود؛«فَجعلَ فیه الاجتماعُ مِنَ الشَّرْقِ وَالْغربِ لِیَتَعارَفُوا... ولِتُعرَفَ آثارُ رسولِ اللهِ‏صلی الله علیه و آله و سلم وتُعْرَفَ أخبارُهُ ویُذْکَرَ ولایُنْسی» همچنین آن حضرت در پاسخ شخصی که از مردم نقل کرد: کسی که حج واجب خود را به جا آورده، اگر در سالهای بعد به‏ جای حج، صدقه و صله دهد برای او بهتر است، فرمود: دروغ گفتند؛ اگر مردم چنین کنند این خانه تعطیل می‏ شود، حال آنکه خدای سبحان کعبه را برای قیام و قوام مردم قرار داد؛«کَذَبُوا. لو فَعَلَ هذا النّاسُ لَعُطّلَ هذا البیتُ. إنَّ الله عَزّ وجلَّ جَعَلَ هذا البیتَ قیامًا لِلنّاسِ» برگرفته از کتاب جرعه ای از صهبای حج،حضرت آیت الله جوادی آملی،ص39

وظایف منتظران در عصر غیبت « دوری گزیدن از مردم»

جابر جعفی گوید: امام باقر علیه السلام فرمودند: زمانی برای مردم فرا رسدکه امامشان از آنها پنهان می شود، خوشا به حال آنها که در ان زمان بر امر اامت ما و عمل به دستورات ما پایدار و استوار باشند. همانا کمترین پاداش آنها این است که پروردگار عز و جل آنان را ندا دهد : ای بندگان من! به آنچه بر شما پوشیده و مستور بود، ایمان آوردید، غیب را باور داشتید. پس بشارت باد بر شما به پاداشی نیکو از سوی من. حقیقتا شما مردان و زنان بندگان من هستید، تنها از شما، اعمال را می پذیرم و تنها از گناهان شما در می گذرم، و تنها شما را می آمرزم. فقط به خاطر شما باران را بر بندگانم فرو می فرستم و هر بلا و آفتی را از آنها دور می سازم. اگر شما نبودی البته عذاب خود را بر آنها نازل می کردم.

جابر گوید: به امام باقر علیه السلام عرض کردم: ای فرزند رسول خدا (ص) برترین کاری که مومن در ان زمان انجام می دهد چیست؟ فرمودند: نگاه داشتن زبان و نشستن در خانه.
امام علی علیه السلام فرمودند: آن وقت زمانی است که هیچ کس در ان نجات پیدا نمی کند. مگر مومن گمنام. اگر در بین مردم حاضر باشد شناخته نمی شود، و اگر غایب باشد کسی سراغی از او نمی گیرد. آنان چراغهای هدایت و پرچم های برافراشته در شبهای ظلمت و گمراهی هستند. آنها در میان مردم به فساد و سخن پراکنی نمی پردازند، اسرار ما را فاش نمی کنند و نزد همگان منتشر نمی سازند. آنها کسانی هستند که خداوند درهای رحمتش را برای انها می گشاید و سختی عذاب خود را از آنها بر طرف می نماید.
امام صادق علیه السلام: هیچ کس از ما – اهل بیت علیهم السلام- تا ظهور قائم ما برای دور نمودن ستمی یا بپا داشتن حقی قیام نکرده و نمی کند مگر اینکه سختی ها و مصیبت ها او را از بین می برد و قیام او بر ناراحتی ما و شیعیان ما می افزاید.
امام باقر علیه السلام : هر کس از ما – اهل بیت علیهم السلام- پیش از قیام قائم ما قیام کند، همانند جوجه ای است که هنوز بال در نیاورده و پرواز کند و در روزنه ای بیفتد و در نتیجه بازیچه ی دست کودکان شود.