هیچ ویژگی غرب ، مرا مبهوت و
مجذوب نمی کند . در عین حال ، ویژگی های مثبت غرب را از روی محاسبه ، تأیید می کنم.
یکی از آن ویژگی ها ، مقوله موسیقی است .درست است که در غرب ، موسیقی های منحط وجود دارد . اما در همان نقطه از جهان ، از
دیر باز موسیقی های آموزنده و معنا دار هم بوده است ؛ موسیقی ای که برای گوش سپردن
به آن ، انسان عارف واقف خردمند ، می تواند بلیت تهیه کند ، در سالن اجرای کنسرت
بنشیند و ساعتی ، از آن لذت ببرد . در غرب موسیقی هایی که گاهی یک ملت را نجات داده
و گاهی یک مجموعه فکری را به سمت صحیح هدایت کرده ، کم نبوده است .
غرب
برخوردار از چنین ویژگی ای نیز بوده و هست. در شرق که راجع به آن گفتم ( یعنی در
محدوده جغرافیایی مورد اشاره ) متأ سفانه موسیقی از چنین اعتبار و جایگاهی برخوردار
نبوده است . موسیقی در این جا عبارت از آهنگ ها و آلات و ادوات لهو بوده ؛ که فقها
از آن به موسیقی لهوی حرام تعبیر کرده اند . فرض بفرمایید فلان خلیفه ، شب دچار بی
خوابی می شده است . موسیقی دان ها همراه با کنیزکان مغنی ، بایستی می آمدند تا
اسباب طرب او را فراهم کنند .
(بازدید رهبر
انقلاب از صدا و سیما و در جمع اهالی موسیقی، ۹ مرداد ۷۵)